تمام گناهان به گردن ماست

همگان محترمند.

همگان را باید نواخت.

هر کس به فراخور بخت و

اقبال یا حساب و کتاب نصیبی برده.

گناه از او نیست که بیچاره دستخط زیبایی ندارد.

گناه از او نیست که هنگام تولد ۲۱۰۰گرم وزن داشته

 و همچنان ترموستات وزنش-اصطلاح یک متخصص تغذیه-

در سی سالگی روی پنجاه تنظیم است

(یا بر عکسش صدوپنجاه).

گناه از او نیست که مژگانش کوتاه و کم تراکم اند.

گناه از او نیست که در هجده سالگی

تمام موهای سرش میریزد.

 گناه از او نیست که چهره اش گیرایی رابرت دونیرو یا آل پاچینو یا  

 مارلون براندو را ندارد.

گناه از او نیست که در مشهد متولد شده یا کرمان یا اهواز یا

تهران یا بوشهر یا آبادان یا ...

و  یا سرسبزترین و مرفه ترین مناطق موناکو یا درحاشیه

رود نیل یا در دل منهتن نیویورک

 گناه از او نیست که ... .

تمام سیه روزیها و گناهان به گردن ماست.

مایی که هر کس را به جایگاه خود نمیدانیم

و برخی را به شدت مینوازیم

 و بعضی را به ته گود حضیض می اندازیم.

تمامی این داشتنها و برخورداریها عاریتی است

و بی زجر و زحمت آمده

و تا چشمان مبارکمان باز شده همراهمان بوده اند.

تنها جرقه ای میخواسته اند تا روشن و عالمگیر شوند.

اما آنچه را آدمی خود میسازد و میپرورد درک و منطق و شعور

و عقلانیت و اندیشه بالنده است.

نوشته شده توسط نیما در دوشنبه هشتم آبان 1385 ساعت 10:17 قبل از ظهر | لینک ثابت |

---